|
Yazar Ibrahim Karakuş
|
|
Salı, 15 Ocak 2008 |
|
Sakin Bir Sahilin Tam Karşısında Denize Bakan Bir Bank..Ayaklarım Bağlanır Oraya Otururum.. Arkamdan Sahilin Alışkın Dostları Geçer, Aşıklar Hepsi El Ele Hepsi Aşklarını Vücutlarıyla, Davranışlarıyla Sanki Birilerine Birşeyler Kanıtlarmışcasına Anlatiyor.. Bana İse El Ele Tutmuş Aşkını Vücutlarıyla Haykırışlarını Dinlemek Kalıyo..Ben Demiyorum Kader Diyor..Sahil Soğuk Olur Akşamları,Gemilerin Sahile Yolladığı Dalgaları İzlemek İse Ayrı Bir Aşktır.. Hele Birde Gökte Parlayan Onca Sayısız Yıldızın Arasında Sanki Ben Burdayım Dercesine Parlayan Yıldıza Ne Demeli..Karşımda Ki Yedi Tepeki İstanbul'un Işığına Benzemez.. Denizle Birleşen Bu Işığı Seyretmek İse Öyle Garip Bir Tattir ki.. İnsanın Sevgi Açlığını Doyuruyor,Az Önce Demiştim Ya El Ele Aşıklar.. İşte Yeni Bir Dalga Daha.. İnsanın Yüreğini Okşuyor Adeta, İşte Bir Gemi Daha Geçiyor Ne Mutlu Bana.. Yeni Bir Dalga,O Yüreğimi Okşayan Dalga.. Tam Bu Sırada Sanki Kör Oluyorum, Yed Ttepeli İstanbulun Işığından Bile Eşsiz Olan Yıldız Yok Oluyor..Rüya Gibi Sanki, Uyandığımda Yedi Tepeli İstanbula O Eşsiz Işığına Sanki Hakaret Etmiştim Hor Görmüştüm.. Artık Dalgalarda Kıyıya Vurmuyor Küstümü Bana? Ahh Bi Konuşabilse Şimdi Anliyorum Kader Kitabımda Mutluluk Diye Bir Kelime Olmadığını.. Şimdi Anlıyorum Bedenimin Başka Ruhumun Başka Dünyalarda Yaşadığını,Dedim Ya Ben Yazmadım.. Bir Gül Gibi Dikenini Batırmak Değil Benim Ki, Bir Karanfil Gibi Sevilenin Avuçlarında Olmak Ve Orada Solana Kadar Kalmak..Kalem Bile Artık Yazmak İstemiyor, Parmaklarım Kelamsız Kaldı, Kalbim Gitgide Kararmaya Başladı..!!
|